معرفی روستای شعبان(شاه بان) نهاوند

روستای شعبان از دهستان شعبان بخش مرکزی شهرستان نهاونداستان همدان است این روستابادشتی

سرسبز وخرم درهفت کیلومتری جنوب خاوری نهاوندواقع شده است.

این روستامنطقه ای پرآب است رودخانه گاماساب که همان سرچشمه کرخه است ازپائین و رودخانه شعبان از

وسط این روستا میگذرد.براساس سرشماری نفوس ومسکن 1375روستای شعبان دارای 600خانواربوده

است که به علت امکانات طبیعی و تفریحی جمعیت این روستا دائمآدرحال نواسان

است بطوریکه جمعیت آن در بعضی ازفصول سال و ایام سوگواری واعیاد به سه برایرفزونی مییابد.

بدین صورت میشودگفت که این روستا یک منطقه تفریحی و جهانگردی است که تاکنون ققط برای

افرادبومی شناخته شده است که اگرهمت ویاری مسئولین مربوطه شامل حال این روستاشودیقینآاین

مکان شامل یک قطب جهانگردی نه تنها برای ایرانیهابلکه برای خارجیهاهم خواهدشد.

اماراجع به نام این روستابایدگفت اسم این روستادرقدیم (شاه بان)بوده است که باپذیرش دین اسلام نام آن

به شعبان که یک نام عربی است تغییریافته است.برای اثبات این نام (شاه بان) بهترین مدرک که وجوددارد

این است که هنوزمردم روستا به تقلیدازنسل قدیم (شاه او) ونهاوندیهای اصیل (شاه وو)به این روستا میگویند.

امااین دواسم چه ربطی به شاه یان دارد؟.مردم ده بجای پساوندمحافظ کلمه (او)ونهاوندیهاکلمه( وو)رابکار

میبرندمانندخیابان که به آن به ترتیب (خیااو)و(خیاوو)میگویند. توضیع اینکه دربعضی جاها هم شعبانیهاوهم

نهاوندیهااین پساوندرامشترکآ(وو)استعمال میکنند مانند(باغبان)که هردوبه آن (باغ وو)میگویند.

راجع به تاریخ این روستا میشود گفت قدمتی به طول تاریخ درحافظه این روستا نهفته است .متآسفانه

بخاطرمسائل بغرنجی که این روستا باآن گریبانگیراست وجهت عدم سوءاستفاده بعضیهاازذکر ادله^ءمهم

دراین باب خودداری میشود.

امیدوارم سازمان محترم میراث فرهنگی برای شناخت بیشتر این روستا کارشناسان خبره را به این خطه از

خاک ایران عزیزارسال نمایند چون یقین دارم زحمات آنها بی جواب نخواهدماند.

مکان اولیه روستاقلعه ای بوده است که ازقدیم به آن(قلاع)میگفتند که امروزبنام(منه ده)یعنی میان ده

معروف است.درفرهنگ لغات به چندین قلعه قلاع میگویندواین نام بخاطروجودچندین قلعه بنامهای(قلاع بالا)و

(قلاع چاله )بوده است.خودیکی از دربهای اصلی راکه شامل دولنگه درب بزرگ ومحکم بود مشاهده کرده ام

وازمحکمی آن همین بس که ده تابیست بچه به آن آویزان میشدیم ولی خم به ابرونمی آورد.

ازوسط ده نقبی بصورت زیرزمینی کنده شده است که امروز آثاری ازآن برجانیست .خودنوسنده این مطلب

رااززبان چندین نفر که درحال حاضرحدود70سال عمر دارندشنیده ام که نقب فوق رامشاهده نموده اندوچون

درآن زمان امکانات روشنایی نبوده پس ازطی مسافت کمی چراغ آنها خاموش میشده وبه این علت

برمیگشتند.یکی از این افرادآقای محمدمرادشجاعیان است که عرض و ارتفای آنرایک ونیم متر مشاهده کرده

است.وجوداین نقب درهنگام محاصره دشمن مورداستفاده خودیهاقرارمیگرفته است.بعضی انتهای این نقب

راتاسرقبرستان وبعضیها تا قلعه میراب میدانند.

shaban.in...